تست های مربوط به فیدر :

ترانس جریان :

ترانس جریان برای اندازه گیری مقدار جریان و همچنین فرستادن نمونه جریان برای رله ها استفاده میشود . در ثانویه این نوع ترانس ها ممکن است تا سه کور (  core  ) برای اندازه گیری ، حفاظت و برای رله دیفرانسیل موجود باشد . ( البته تنها برای فیدر های ورودی رله دیفرانسیل تعبیه می شود ) . این ترانسها همانند آمپر مترها بصورت سری در مدار قرار می گیرند . در انواع قدیم این ترانسها که با دو نسبت عرضه می شده با تغییر نسبت اتصال در اولیه  نسبت تبدیل ترانس را میتوانستیم عوض کنیم ، اما اغلب ترانسهای جدید این کار را در ثانویه تعبیه می کنند ، یعنی با تغییر در ثانویه به نسبت دلخواه خواهیم رسید .

تست هایی که می توان بروی این ترانس انجام داد از قرار زیر است :

1 – تست نسبت تبدیل : این تست جهت بررسی صحت نسبت تبدیل جریان ورودی به جریان خروجی است . در این تست با دستگاه تزریق جریان ، جریان مشخصی را به اولیه اعمال می کنیم و جریان القا شده در ثانویه را بطور دقیق اندازه گیری می کنیم .لازم به تذکر است که در هنگام انجام این تست حتما باید سر های ثانویه در تمام کور ها اتصال کوتاه شده باشند . این کار را برای تمام کور ها باید انجام داد .

2 – تست منحنی اشباع : می دانیم که هر سیم پیچی تا حدی میتواند میدانهای مغناطیسی را در خود القا کند و بیشتر از آن ممکن است که به سیم پیچ آسیب برساند . وقتی جریان در سیم پیچ های ترانس زیاد میشود، متناسب با آن شار عبوری از ماده مغناطیسی هم زیاد میشود. ولی وقتی به نقطه زانویی رسیدیم این تناسب به هم می خورد
یعنی با افزایش جریان، دیگر شار ثابت مانده و در این حالت میگویند که  ترانس به حالت اشباع رفته است .

ترانس در حالت اشباع به دلیل تلفات هیسترزیس بسیار گرم میشود و خطر انفجار هم حتی به وجود می آید.
در ضمن شکل موج ورودی و خروجی هم یکسان نیستند. یعنی اگر به اولیه ترانس یک جریان سینوسی تزریق شود در ثانویه موج سینوسی  نخواهیم داشت . بلکه یک شکل معوج (کج و کوله) خواهیم دید.

در این تست به سمت ثانویه ترانس بوسیله دستگاه واریاک ، که به  ولتاژ 220 ولت متناوب وصل است ، ولتاژ را از صفر ولت تزریق می کنیم و با ولت متر و آمپر متر، جریان و ولتاژ را بررسی می کنیم و تا زمانیکه با افزایش %10 ولتاژ ، مقدار جریان %50 اضافه گردید ، آن نقطه را بعنوان نقطه زانویی در نمودار منحنی شار – جریان می شناسیم.

3- تست مقاومت اهمی سیم پیچ : در این تست از همان روشی که در تست ترانس استفاده کرده ایم ، استفاده میشود.

4 – تست پلاریته : در این تست می خواهیم ببینیم که جهت القا جریان در ثانویه به نسبت ورودی و خروجی جریان در اولیه صحیح است یا نه . بدین منظور ولتاژ مستقیمی را با پلاریته صحیح به طرف اولیه وصل کرده و با آمپر متر آنالوگ و با توجه به جهت پراب های دستگاه جریان را می خوانیم و جهت حرکت عقربه را چک می کنیم.

5 – تست بردن : تست بردن یا تست قدرت ترانس ، بدین صورت است که می خواهیم توان ترانس را چک نمائیم و ببینیم که با توجه به مسیر و اندازه کابلها و دستگاههای اندازه گیری در مسیر ترانس، آیا قدرت لازمه را ترانس جریان دارد و یا نه . جهت این تست جریان نامی ترانس را در مسیر به اصطلاح بار در ثانویه ترانس تزریق کرده و ولتاژ را اندازه گیری کرده و توان آنرا حساب کرده و با توان ترانس جریان مقایسه می کنیم .

6- تست مقاومت عایقی : این تست را در تمام تجهیزات فشار قوی انجام میدهیم ، از جمله ترانسهای جریان . در این تست اولیه ترانس را با 5 کیلو ولت نسبت به زمین چک می کنیم و ثانویه آنرا با 500 ولت ، نسبت به زمین . همچنین بین اولیه و ثانویه را هم می توان چک نمود تا هیچ گونه خطایی در  این ترانسها وجود نداشته باشد .

ترانس ولتـــاژ :

ترانس ولتاژ جهت اندازه گیری ولتاژ و فرستادن نمونه ولتاژ به سوی رله ها بکار میرود .این دستگاه همانند          ولت مترها بصورت موازی در مدار قرار می گیرند ، یعنی یک سر اولیه به ولتاژ فشار قوی و سر دیگر آن به زمین وصل میشود . در ثانویه هم به همین قرار است یعنی یک سر آن به زمین است . ترانس ولتاژ هم ممکن است دارای چند کور باشد ( بسته به نیاز و تجهیزات پست ). در فیدر های 20 کیلو ولت قبل از این ترانسها فیوز نصب میشود . باز بودن سر های این ترانس در ثانویه بر خلاف ترانس های جریان مشکلی پدید نمی آورد ( با باز بودن سر ثانویه در ترانس جریان ، ترانس متلاشی خواهد شد ) .

تست های این ترانس :

1 – تست مقاومت عایقی : همانند ترانس جریان است .

2 – تست نسبت – تبدیل : در این تست با تزریق ولتاژی مشخص به طرف اولیه ( با دستگاه تزریق ولتاژ ) ولتاژ القا شده در ثانویه را اندازه گیری می کنیم .

3 – تست پلاریته : این تست هم همانند تست انجام شده در ترانس جریان خواهد بود .

4 – تست بردن : در این تست هم پی به توان خروجی در ترانس خواهیم برد با این تفاوت نسبت به ترانس جریان که ولتاژ را تزریق و جریان را اندازه گیری می کنیم . اگر ولتاژ را برای یک فاز تزریق می کنیم باید نسبت را دقیقا رعایت کرده باشیم ( نسبت فاز به زمین ) .

تست های مربوط به فیدر 20 کیلو ولت :

تست هایی که می توان بروی بریکر های 20 کیلو ولت انجام داد :

تایم تست : در این تست زمان قطع و وصل بریکر را بررسی می کنیم ، یعنی زمانیکه به بوبین های قطع و وصل فرمان صادر میشود تا آن عمل انجام و به نتیجه برسد . این زمان برای قطع بسیار مهم است و در حد میلی ثانیه باید باشد و هر چه سریعتر باشد بهتر است .این تست را دستگاه" تایم تست" انجام می دهد .

یکی از تست های مهم در تایم تست زمان اندازه گیری در حالت o-c-o  است یعنی وقتی که بریکر وصل است و فرمان قطع صادر میشود و بعد از آن رگلوزر فرمان وصل را میدهد اما به خاطر باقی بودن عیب در مسیر مجدداً فرمان قطع صادر میشود .

تست کنتاکت رزیستانس : در این تست مقاومت بین کنتاکت های بریکر را در حالت وصل بریکر بررسی می کنیم ، در این تست مقاومت های اندازه گیری شده باید در حد میکرو اهم و بسیار پائین باشد .این تست را بوسیله دستگاه "میکرو اهم متر" انجام میدهیم .

تست فشار گاز و نشتی گاز : این تست را توسط مانومتر مخصوص انجام می دهند و فشار گاز داخل سیلندر را اندازه گیری می کنند . دستگاه نشت یاب هم احتمال نشت گاز را در اطراف سیلندر بررسی می کند .

در ته هر سیلندر صفحه ای قرار دارد که در زمان اتصالی های خیلی شدید و افزایش بیش از حد فشار گاز این صفحه باز شده و اجازه خروج گاز را می دهد .

اجزای ترانسفورماتور

1-                 هسته:

هسته ترانسفورماتور از ورق الکتریکی به ضخامت 0.3 میلیمتر که در عرض های مختلف بریده شده تشکیل میشود که در نهایت پس از چیدن دارای سطح مقطع تقریبا دایره ای شکل می گردد. به منظور کاهش تلفات آهن محل اتصال ورق ها به یکدیگر دارای زاویه 45 درجه می باشد و اتصال بصورت فاق و زبانه انجام میگیرد.

2-                 سیم پیچ :

کلیه ترانسفورماتور های مصرف داخلی دارای دو سیم پیچ (فشار قوی و فشار ضعیف )می باشند که در ابعاد مختلفی پیچیده میشوند.سیم پیچ های فشار ضعیف از سیم تخت با عایق کاغذی یا فویل مسی بصورت سیم پیچ استوانه ای تولید می گردد.سیم پیچ های فشار قوی از سیم گرد و یا تخت با عایق لاکی بصورت سیم پیچی لایه ای و برای قدرت بالاتر بصورت کلافی و مرکب از قرار گیری کلاف ها بروی هم تشکیل میشود .

جهت هدایت دمای حاصله(ناشی از تلفات مس ) به خارج و جلوگیری از تمرکز و ازدیاد دما در داخل سیم پیچ ها بر حسب مدل، کانال هایی موازی با محور یا عمود بر محور پیش بینی میشود.

3-                 مواد عایقی :عایق بندی ترانسفورماتور توسط مرغوبترین مواد عایقی مانند کاغذ عایق ، مقوای عایق و فیبر عایق صورت می گیرد. رطوبت هوای محیط که به مرور در مواد عایقی راه می یابد توسط کوره های خشک کننده تحت خلا جدا می گردد  بطوریکه مواد عایقی موجود ترانسفورماتور کاملا خشک و عاری از رطوبت می باشند.

4-                 انشعابات سیم پیچ و قابلیت تنظیم ولتاژ :

تغییرات جزئی ولتاژ شبکه را می توان با تغییر نقاط اتصال سیم پیچ فشار قوی بر طرف نمود، بنحوی که ولتاژ مورد نیاز مصرف کننده ثابت بماند. تغییر دادن نقاط اتصال و استفاده از انشعابات سیم پیچ فشار قوی در حالت بی برقی توسط کلید تنظیم ولتاژ صورت می گیرد.

تنظیم وتغییر ولتاژ در سیم پیچ فشار ضعیف، کمتر صورت می گیرد.معمولا در طرف فشارضعیف ولتاژ400 ولت  ( سه  فاز) و 231 ولت برای تک فاز می باشد.

5-                 مخزن :

ترانسفور ماتور ها بسته به قدرت ، گرمای حاصله و استحکام مکانیکی مورد لزوم دارای مخازنی از نوع ورق صاف  کنگره ای و یا رادیاتوری می باشند. کف مخزن محکمتر از سایر نقاط آن ساخته شده و شاسی مجهز به چرخ های انتقال به آن جوش داده می شود .در قسمت پایین مخزن شیر تخلیه روغن نصب گردیده است. همچنین پیچ هایی جهت برقراری ارت در نظر گرفته میشود.

6-                 مقره های فشار قوی و فشار ضعیف :

بروی مقره های فشار قوی جرقه گیرهایی متناسب با میزان بزرگترین ولتاژ ضربه ای قابل تحمل و ارتفاع محل نصب از سطح دریا تنظیم میگردد.

7-                 سیستم انبساط روغن :

الف ) منبع انبساط :

جهت انتقال روغن از ترانس به این مخزن در برابراضافه حجم روغن و از مخزن به ترانس در صورت کمبود روغن است.

ب ) سیستم هرمتیک :

در این نوع ترانسها ، منبع انبساط وجود ندارد و انبساط و انقباض وله ها روی مخزن تحت فشار روغن داخل آن فضای لازم جهت جبران وافزایش – کاهش حجم روغن را ایجاد می نماید، لذا در این نوع ترانسفورماتورها منبع انبساط و رطوبت گیر وجود ندارد.

تجهیزات نصب شده روی ترانسفورماتور :

1-                 رله بوخهلتس :

این رله بروی ترانسهای کنسرواتور دار نصب میشود و برای ترانسهای هرمتیک میتوان از تجهیزات خاص همچون رله هرمتیک و DGPT که عملکرد مشابه بوخهلتس دارند استفاده نمود. در این وسیله حفاظتی، گاز های ایجاد شده از تجزیه روغن ناشی از تخلیه جزئی و کامل و نقاط داغ غیر مجاز در داخل ترانسفورماتور جمع میشود، بطوریکه اگر میزان گاز بوجود آمده از حد معینی تجاوز نماید با اتصال دو کنتاکت موجود در آن آلارم و سپس فرمان قطع ارسال میشود.

2-                 ترمومتر روغن :

ترمو متر با داشتن یک عقربه، میزان دمای روغن ترانسفورماتور را نشان میدهد و دارای دو میکرو سوئیچ قابل تنظیم بوده که با توجه به دمای مجاز روغن تنظیم میگردند. از این کنتاکت ها میتوان برای فرمان اخطار و قطع استفاده نمود.

3-                 رطوبت گیر :

بروی کلیه ترانس ها رطوبت گیر نصب می گردد. در حالت عادی رنگ ماده رطوبت گیر باید آبی تیره باشد که پس از اشباع با رطوبت به رنگ صورتی روشن تغییر رنگ داده که در این صورت باید آن را با ماده خشک تعویض نمود.

4-                 روغن نما :

الف ) روغن نما عقربه ای :

درجه روغن نما در روی منبع انبساط جهت نشان دادن سطح روغن نصب می گردد. عقربه روغن نما در دمای محیط 20 درجه سانتیگراد باید روی علامت 20+ قرار گیرد.

ب) روغن نما چشمی :

با توجه به عدم وجود منبع انبساط در ترانسهای هرمتیک جهت کنترل سطح روغن و شارژ احتمالی روغن از  FILLING PIPE که روی در پوش نصب میشود استفاده می گردد. جهت کنترل سطح روغن از روغن نمای چشمی استفاده شده که قرار داشتن گوی داخل آن در بالا نشاندهنده سطح روغن مناسب در ترانس است.